به گزارش پایگاه خبری آوای سیمرغ،
ماه مبارک رمضان در فرهنگ ایرانی همواره جایگاهی فراتر از یک مناسبت مذهبی داشته و بهمثابه فرصتی برای بازنگری در سبک زندگی، تقویت پیوندهای اجتماعی و افزایش همدلی شناخته میشود.
امسال اما تقارن این ماه با روزهای منتهی به عید نوروز، فضای اجتماعی شهرستان سیمرغ را وارد مرحلهای خاص و کمسابقه کرده است؛ فضایی که در آن، بوی سبزی تازه و اقلام سفره هفتسین در کنار عطر نان گرم و غذای افطار، سیمای شهر را شکل داده است.
در خیابان امام، که یکی از محورهای پرتردد و اقتصادی شهر بهشمار میرود، فعالیت کسبه با رنگوبوی متفاوتی جریان دارد. خاله شمسی، سبزیفروش باسابقه این خیابان، در گفتگو با خبرنگار بلاغ؛ از تغییر محسوس رفتار و حالوهوای مشتریان سخن میگوید: امسال مردم هم برای افطار خرید میکنند، هم برای عید. سبزی آش رشته و سبزی خوردن افطار کنار سبزی سفره هفتسین فروخته میشود. اما چیزی که بیشتر حس میکنم، مهربانتر شدن مردم است. خیلیها میپرسند چه کسی نیازمند است یا اضافه سبزی میخرند برای دادن به خانوادههای کمبضاعت.
به گفته این کاسب قدیمی، ماه رمضان بهطور طبیعی روحیه نوعدوستی را تقویت میکند، اما همزمانی آن با روزهای پایانی سال باعث شده نگاه مردم به «نو شدن» فقط محدود به خانهتکانی نباشد، بلکه نوعی خانهتکانی دل نیز در جریان باشد. او معتقد است بازار امسال، علاوه بر رونق اقتصادی، شاهد افزایش تعاملات انسانی و عاطفی بوده است.
در بخش دیگری از شهر، عمو نوروز ـ که سالهاست در آیینهای سنتی و مناسبتهای محلی حضوری فعال دارد ـ این تقارن را از منظر فرهنگی و هویتی تحلیل میکند.
او میگوید: نوروز در فرهنگ ما نماد زایش و امید است و رمضان نماد تزکیه و خودسازی. وقتی این دو کنار هم قرار میگیرند، یک پیام مشترک دارند؛ اینکه انسان میتواند همزمان هم دلش را تازه کند و هم زندگیاش را.
به باور وی، این همزمانی فرصتی کمنظیر برای بازخوانی مشترکات فرهنگی و دینی جامعه ایرانی است؛ جامعهای که در آن، آیینهای ملی و مذهبی نه در تقابل، بلکه در تعامل و تکمیل یکدیگر معنا پیدا میکنند.
عمو نوروز تأکید میکند که حضور پررنگتر مردم در مساجد، محافل قرآنی و مراسمهای افطاری ساده، در کنار تکاپوی آمادهسازی برای سال نو، نشاندهنده پویایی فرهنگی شهر است.
مرتضی کاویانی، یکی از رهگذران جوان که در حال خرید شب عید است، این تقارن را از زاویه نسل جدید بررسی میکند.
وی میگوید: شاید برای نسل ما که بیشتر درگیر کار و فضای مجازی هستیم، این همزمانی یک تلنگر باشد. وقتی روزه میگیری و بعد برای سال نو برنامه میریزی، ناخودآگاه به این فکر میکنی که سال آینده را چطور شروع کنی؛ فقط از نظر مالی یا ظاهری نه، بلکه از نظر اخلاقی و رفتاری.
کاویانی معتقد است حالوهوای شهر در ساعات نزدیک به افطار، حالتی معنویتر به خود گرفته و حتی شلوغی بازار نیز رنگ آرامتری دارد. به گفته او، بسیاری از خانوادهها تلاش میکنند خریدهای خود را با مدیریت زمان انجام دهند تا بتوانند در کنار خانواده، لحظات افطار را با آرامش بیشتری سپری کنند.
مرتضی قنبری، دیگر شهروند سیمرغی، بر بُعد اجتماعی این همزمانی تأکید دارد.
وی میگوید: در این روزها بیشتر از قبل میبینیم که مردم به فکر هم هستند. بعضی مغازهها تخفیف میدهند، بعضیها بستههای معیشتی آماده میکنند. انگار رمضان باعث شده استقبال از سال نو فقط به خرید لباس و وسایل جدید محدود نشود، بلکه به کمک به دیگران هم فکر کنیم.
به گزارش بلاغ؛ از منظر جامعهشناختی، تلاقی ماه رمضان با نوروز میتواند به تقویت سرمایه اجتماعی منجر شود؛ زیرا هر دو مناسبت بر مفاهیمی چون همدلی، بخشش، صلهرحم و امید تأکید دارند. در سیمرغ نیز مشاهدات میدانی حاکی از افزایش دیدوبازدیدهای ساده، برگزاری افطاریهای خانوادگی کمهزینه و توجه بیشتر به اقشار آسیبپذیر است.
کارشناسان فرهنگی معتقدند این تقارن میتواند الگویی برای پیوند عمیقتر میان آیینهای ملی و مذهبی باشد؛ الگویی که در آن، معنویت رمضان به نشاط نوروز جهت میدهد و نوروز نیز جلوهای اجتماعیتر به مفاهیم رمضانی میبخشد.
در مجموع، آنچه این روزها در سیمرغ دیده میشود، تصویری از شهری است که میان تکاپوی بازار و سکوت معنوی سحرها، تعادلی قابلتوجه برقرار کرده است. رمضانِ همنفس با نوروز، فرصتی فراهم آورده تا مردم این دیار، همزمان با نو شدن طبیعت، دلهای خود را نیز تازه کنند و سالی جدید را با امید، آرامش و همبستگی بیشتر آغاز کنند.
