تاریخ : ۱۳۹۴/۱۲/۱۸ - ۱۱:۲۸ ذخیره فایل ارسال به دوستان

والدین عامل اصلی تربیت کودکان هستند

استاد دانشگاه مازندران گفت: والدین که عامل اصلی تربیت کودک هستند و مهم‌ترین نقش را در پرورش اخلاقی و معنوی وی ایفا می‌کنند.

به گزارش سیمرغ ما، فهیمه رکنی در طرح آموزش سبک زندگی اسلامی با اشاره به موضوع نقش خانواده در پرورش رشد اخلاقی و معنوی فرزندان گفت: والدین در خانواده باید سعی کنند تا در کودک فضایل اخلاقی را به ملکات اخلاقی مبدل نمایند.


استاد دانشگاه مازندران افزود: بعضی از فلاسفه معتقدند که باید فضایل اخلاقی چنان در روح آدمی رسوخ کند که حتی در خواب هم به عمل خلاف نیندیشند و این ممکن نیست مگر آنکه عادات نیک و پسندیده از کودکی در وی پرورش یابد.


وی اظهار کرد: اکثر متفکرین تعلیم و تربیت معتقدند که باید تلاش کرد تا از طفولیت، کودک در خانواده به عادات نیک، پسندیده و ارزش‌های اخلاقی خو بگیرد و پرورش یابد.


یکی از راه‌هایی که کودک می‌تواند به‌وسیله آن دارای عاداتی نیک و رفتاری پسندیده شود داشتن الگوی مناسب است، بهترین الگو برای کودک خانواده و در خانواده پدر و مادر در رتبه نخست قرار دارند گر چه محیط پیرامون آدمی جامعه آداب، رسوم و به‌خصوص محیط آموزشی تأثیر بسزایی در تربیت دینی، رشد فضایل اخلاقی و معنوی کودک دارد اما خانواده از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است زیرا کودکان از سال‌های نخستین زندگی خود از طریق الگوپذیری از والدین به یادگیری می‌پردازند.


رکنی ادامه داد: والدین که عامل اصلی تربیت کودک هستند و مهم‌ترین نقش را در پرورش اخلاقی و معنوی وی ایفا می‌کنند از یک‌سو عامل وراثت‌اند و از سوی دیگر عامل محیطی و در جنبه وراثت خصایص بسیاری را از خود و اجداد خود به فرزندان منتقل می‌کنند و در جنبه محیط نیز دامان والدین به‌خصوص مادر نخستین مدرسه برای کودک است که در آن همت‌های بلند، ارزش‌های عالی، خلق‌وخوی نیکو، آزادگی، رشد فضایل اخلاقی، معنوی و یا به‌عکس بدی‌ها، کج‌روی‌ها، کج‌خلقی‌ها و نابهنجاری‌ها را می‌آموزد.


وی خاطرنشان کرد: از اواخر سال سوم زندگی کودک به تقلید از اطرافیان خود می‌پردازد یعنی کودک رفتار والدین را در نظر دارد و از آن تقلید می‌کند علاقه کودک به والدین که از ایشان می‌بیند سبب می‌شود تا به همانندسازی با ایشان همت گمارد به همین جهت است که رفتار والدین نقش اساسی در تربیت فرزندان خواهد داشت.


رکنی بیان کرد: برای اینکه این الگوپذیری کودک از والدین در خانواده به نحو احسن انجام پذیرد مهم‌ترین عامل یکی بودن کردار و گفتار والدین در راستای خواسته‌های فطری و درونی کودک است. هم‌خوانی کردار و گفتار تأییدی است بر آنچه والدین، کودک خود را به آن ترغیب می‌کنند. عدم هماهنگی میان قول و فعل ایشان نه‌تنها نصایح آنان را بی‌اعتبار می‌سازد بلکه موجب می‌شود تا شخصیت پدر و مادر نزد فرزند کم‌رنگ شده و در موارد دیگر نیز کودک را ملزم به اطاعت از پدر و مادر نبیند.
 

ارسال دیدگاه